Annem, bazen önemli bir ayrıntıyı -bir eşyayı almayı, bir işi yapmayı- unutarak bir işe kalkıştığımızda, “seninki de ne cesaret” diyerek bize kızar. Bu sözün aslı bir yayla hikayeciği. Yaylada bir kadın, Yastı Avrat lakaplı Döndü Bozbıyık’tan, işine lazım olduğu için bir yorgan iğnesi ister. Yastı Avrat iğneyi verir ama bir yandan da kadını kınayarak: ”Bire anam, seninki de ne cesaret: yaylaya iğnesiz çıkılır mı?” der.
Açıklamalıyım: Yaylada tek odalı, taştan evlerde yaşanır, köyden sadece zorunlu, minimum eşya götürülür, bir şey lazım olursa köye gidip gelmek vakit alacağından mutlaka gerekli olan şeylerin unutulmaması önem taşır.
