Köyümüzün resimlerini bu siteye henüz koymadım ama, üşenmeyip koyduğumda da göreceksiniz ki, ben “köyüm” diye sevsem de öyle de bir güzelliği yok. Hatta geçenlerde bir köylümüzün çektiği güz resimlerini gördüm de eski sümer-hitit yerleşim kalıntıları gibi sarı-kahverengi tonlarda bir doğa ve bina yığını gibi görünüyor. Neyse ki baharda güzel yeşili var ve dere boyunca kavak-söğüt-elma ağaçları var da biraz kurtarıyor. Gerçi biz ailecek en çok bu yeşil yerleri değil, harman yerini seviyoruz; dikenler, otlar ve kayalarla dolu bir bozkır. Resimleri aşağıda.
Köyümüz ana ulaşım yollarına yakın ve şoseye kadar güzel yolu da var. Ama, -normal tabii- ama köyün içi otomobile uygun değil. Köyde evler eski sisteme göre yerleştiği, binalar yenilenirken de sıkışık bitişik yerleri değişmediği için köyün içinden geçerek arabayla bizim-dedemin evine ulaşmak imkansız gibi bir şey. Bu da insanı biraz soğutuyor köye gitmekten.
